Afsluitend ritueel

Een jaar geleden, op 24 juli, ontdekte ik een knobbeltje in mijn linkerborst. Na die dag was mijn leven niet meer hetzelfde. In een mum van tijd veranderde ALLES!

Vandaag sta ik opnieuw enkele dagen van deze historische datum. Een jaar later en kankervrij. En wat een jaar! Een jaar van ziek en ellendig zijn, van isolatie ook mede door Corona, een jaar van vreselijke angst, wanhoop en verdriet. Maar ook een jaar van stilte en terugkeer naar mezelf. Omringd door een zachte liefdevolle kracht. Een jaar van transformatie, met aan mijn zijde Kathleen, een prachtige vrouw en fantastische coach. Zij heeft me met mildheid, soms ook humor en veel vertrouwen in mij, gesteund. Ik voelde me gedragen doorheen dit moeilijke proces van voelen, denken, willen. “Wat voel je nu en waar voel je dit in jouw lichaam”, was een wederkerende vraag doorheen onze gesprekken en dit hield me dicht bij mezelf.

Op 15 juli, terwijl het buiten onophoudelijk bakken regen uit de hemel goot, heb ik afscheid genomen van deze afgelopen periode. En dit op een toch wel bijzondere manier.

Ik geloof namelijk dat iets belangrijks of drastisch in ons leven zoals deze gebeurtenis, een soort van afsluiting verdient. Een eerbaar plaatsje zodat een nieuw begin kan starten. Ook al zit ik nog met heel wat vragen over kanker zelf, het geeft rust bij mezelf om de periode waardevol af te sluiten zodat er ruimte kan komen voor een nieuwe start.

Overgangsrituelen bieden houvast op cruciale momenten in het leven. De symboliek van een ritueel is cruciaal om het onvatbare, het onzegbare uit te drukken

Ons leven zit eigenlijk vol met rituelen en in mijn jeugd bij de CHIRO deden we tal van zangrituelen rond het kampvuur. Het zorgde voor een enorme verbondenheid met elkaar. Een ritueel kan dus allerlei vormen hebben. Samen met Kathleen heb ik gekozen voor elementen die nauw verbonden zijn met de natuur. Een begeleide meditatie in een prachtige ruimte met zicht op groene velden. Een wandeling in het bos, waar ik plukjes van mijn oude haar dat ik nog bewaard had, door de wind heb laten meevoeren over de velden. Een handeling die samengaat voor mij met het ‘loslaten’ van een nare periode en negatieve emoties. Eindigend met een kleiwerkje in een vorm die ik met eigen handen gekneed heb tot een beeldje. Dit beeldje zal me blijven herinneren aan wat ik aan mezelf beloofd heb.

Ik ben er helemaal klaar mee!

Dag kanker! Dag nare episode uit mijn leven!

I am ready for whatever brings me next!

Veel liefs,

Inge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: