Flexibel

Nog een weekje en ik heb mijn eerste controle en dat is best spannend, zelfs wat akelig. Sinds half September ben ik professioneel terug gradueel opgestart en ik ben intens blij dat ik terug het normale leven mag en kan aanvatten. Tegelijkertijd ben ik toch ook gespannen en snel moe. Er komt zoooooveeeeeeel op mij af.

Het “herboren zijn” van chemo voelt als een kleine baby die nog heel veel slaap en rust nodig heeft om te groeien. Dat is frustrerend bij momenten en daagt me uit om goed voor mezelf te blijven zorgen. Vertragen ondanks alle ideeën in mijn hoofd, de goesting en passie in mijn hart. En dat in een wereld die maar doordraait. Mijn mailbox puilt uit van de berichten, promoties, uitnodigingen, documenten om in te vullen…Ik wil terug zoveel, ik wil terug yoga doen, ik wil naar de fitness, ik wil met vriendinnen afspreken, ik wil professioneel groeien, ik wil me-Time, ……Ik wil gewoon ten volle proeven van het LEVEN. Er tegelijkertijd is er zoveel aanbod, zoveel keuzemogelijkheden, zoveel rondom mij, dat het bijna een echte uitdaging is om dit alles de baas te kunnen.

“The human body is a river of intelligence, energy and information that is constantly renewing itself in every second of its existence.”

Deepak Chopra

Ik word opnieuw uitgenodigd om de 3 belangrijkste informatiebronnen in mezelf te checken.

  • Mijn denken: denkt na over hoe dit alles kan werken en maakt de nodige planning. Het is mijn “operationele manager”
  • Mijn voelen: Emotie & lichaam- Dit is een belangrijke signaalgever. Ik noem het mijn vertrouwenspersoon of informant
  • Mijn hart, mijn waarheid diep vanbinnen – Wat ik echt wil, wat me tonnen energie geeft, mijn zielsmissie. Ik noem het mijn Leider die me op mijn pad houdt.

Wie is nu op dit moment aan zet? Wie heeft er de regie? Mijn hart wil alles en dicteert mijn hoofd wat er allemaal moet gebeuren en gepland worden. Maar ondertussen zegt mijn lichaam, hey hey… “niet te snel”. Ik kan niet anders dan de planning aan te passen en flexibel om te gaan met de informatie die nu tot mij komt.

Het troost me enigszins bij de gedachte aan een baby, waarvoor de ouder de planning en verzorging bijstuurt, zodat dit kleine wonder geleidelijk verder kan uitgroeien tot iets moois.

Voor nu even goed….maar hopelijk snel naar de rebelse tienerjaren 🙂

Liefs,

Inge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: